strona główna|o endokrynologii|oferta medyczna|biografia|doświadczenia zawodowe|kontakt|hobby

ROMER Tomasz Eugeniusz - ur. 5.07.1934 we Lwowie; profesor, endokrynolog. Wnuk geografa Eugeniusza Romera.

Studia i stopnie naukowe.
Śląska Akademia Medyczna w Katowicach: lek. med. (1957), dr nauk medycznych (1964), dr habilitowany (1969), profesor (1985);
Studium Filmu Naukowego i Dydaktycznego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi (1963).

Tok pracy.
Śląska Akademia Medyczna (AM): Asystent w Zakładzie Patofizjologii Śląskiej AM (1956-1959);
AM w Łodzi: st. asystent, adiunkt (1960-1971), docent (1971-1976); ordynator oddziału Pediatrycznego Kliniki Endokrynologii Instytutu Endokrynologii. (1965-1971 i 1973-1976); Benghazi, Libya: ordynator oddziału w Szpitalu Dziecięcym (1971-1972);
Instytut Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie: organizator i kierownik Kliniki Endokrynologii, Poradni Endokrynologicznej i Pracowni Antropologicznej (1976-2003).

Inicjatywy i osiągnięcia organizacyjne.
Założyciel i członek Zespołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Hormonu Wzrostu (od 1983);
założyciel Polskiego Towarzystwa Endokrynologów Dziecięcych (1993);
organizacja (po raz pierwszy w Polsce) Międzynarodowej Konferencji Europejskiego Stowarzyszenia Pediatrów Endokrynologów w Warszawie w roku 1999 (European Society for Paediatric Endocrinology - ESPE).

Staże kliniczne i naukowe.
W Zakładzie Wzrostu i Rozwoju Uniwersytetu Londyńskiego, prof. J. Tanner, stypendysta British Council (1970; 12 mies.);
Virginia University USA, prof. R. Blizzard, visiting professor (1988; 3 mies.);
Bartholomew Hospital, Londyn, UK, prof. M. Savage, visiting professor (1994/95; 7 mies.).


Uczestnictwo w zawodowych i naukowych ciałach kolegialnych. Członek Komisji Endokrynologii. Wieku Rozwojowego Komitetu Rozwoju Człowieka PAN (od 1974);
Rad Naukowych: Instytutu Pediatrii (1971-1973) i Instytutu Endokrynologii, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (1975-2005),
Rada Naukowa Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie (1978-1990),
Rada Naukowa Centralnego Laboratorium Surowic i Szczepionek (1980-1984).
Członkostwo Rad Redakcyjnych czasopism naukowych:
Hormones (Ateny), Endokrynologia Polska (Warszawa), Klinika Pediatryczna (Warszawa), Endokrynologia Pediatryczna ( Lublin), Medycyna Praktyczna (Kraków).

Działalność w towarzystwach naukowych.
Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne, członek od 1958 roku, sekretarz (1971-73), a następnie przewodniczący (1975-1976) Oddziału Łódzkiego , Główna Komisja Rewizyjna (1981-88), Zarząd Główny (1999-2005);
Polskie Towarzystwo Endokrynologów Dziecięcych, przewodniczący (1993-2001) wice-przewodniczący (2002-2005).
European Society for Paediatric Endocrinology (ESPE) od 1985; prezes (1998-99); członkostwo Europejskiej Grupy ds. Stosowania Hormonu Wzrostu (1985-90) oraz Europejskiej Komisji Stypendiów Endokrynologii Pediatrycznej (1997- 2002).

Osiągnięcia naukowe.
Autor ponad 200 prac, w tym monografii, podręczników m.in.: "Zaburzenia Wzrostu" (1979), "Choroby Kory Nadnerczy" (1987), "Zaburzenia Hormonalne u Dzieci i Młodzieży" (1993), "Endokrynologia Kliniczna dla Ginekologa, Internisty i Pediatry" (1998);
Rozdziały w podręcznikach pediatrii, nadciśnienia tętniczego, genetyki nadciśnienia tętniczego, andrologii i innych.
Oryginalne prace naukowe w czasopismach polskich i zagranicznych, m.in. licznie cytowane:
Corticosteroids in Brown Fat by Histochemical Method, J. Histochem Cytochem, USA (1964);
Oral Clonidyne for Screenning of Growth Hormone Deficiency, Panminerva Med. (1982);
GHRH does not Increase Serum Growth Hormone in Patients with Cushing's Disease: Response Restored After Correction of Hypercortisolism. J. Ped. Endocrinol. (1988).
Growth Hromone releasing hormone reverses secondary somatotroph unresponsiveness,
J. Clin. Endocrinol. Metab. (1991);
LH Producing Adrenal Tumour in precocious puberty, Clinical Endocrinology, UK (1997).

Osiągnięcia zawodowe.
Wprowadzenie w Polsce nowoczesnego rozpoznawania i leczenia zaburzeń wzrostu, w tym rozpoczęcie leczenia hormonem wzrostu w Polsce (1964);

Zastosowanie u chorych z niedoczynnością przysadki w zakresie hormonu wzrostu i gonadotropin leczenia metodą pulsacyjnego podawania neurohormonu GnRH (1987);
Wprowadzenie w Polsce prenatalnego leczenia wrodzonego przerostu nadnerczy (1988);
Uzyskanie czynności wydzielniczej hormonu wzrostu u pacjentów z całkowitą niewydolnością, przez zastosowanie długotrwałego leczenia neurohormonem GHRH - czynnikiem uwalniającym hormon wzrostu (1990);
Współudział (University of North Carolina, USA) w pierwszym na świecie leczeniu preparatem IGF-I chorego z karłowatością spowodowaną opornością na hormon wzrostu (1990-1992);
Wprowadzenie leczenia hormonem wzrostu zespołu Turnera (2000);

Organizacja i szereg wystąpień medialnych w charakterze eksperta.

Nagrody, odznaczenia.
Wielokrotne nagrody naukowe Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego,
Europejska nagroda "Nordisk" (1985),
Wpis do Księgi Amerykańskiego Instytutu Biograficznego, wydanie VI, patrz dyplom American Biographical Institute - ABI.
Wpis do "International Who's Who?", XII wydanie, patrz dyplom Who's Who
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski,
Złotą Odznaką za Zasługi dla Warszawy,
Medalem im. prof. Tadeusza Pawlikowskiego za wybitne zasługi dla endokrynologii wieku rozwojowego, patrz dyplom Kapituły Medalu.
Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe,
Złotą Odznaką Akademickiego Klubu Sportowego.

Praca społeczna i aktywność sportowa.
Radny, przewodniczący Komisji Zdrowia DRN Praga-Południe (1984-88), następnie członek Komisji Zdrowia Stołecznej Rady Narodowej (1988-92);
Założyciel i pierwszy komandor Akademickiego Klubu Żeglarskiego w Łodzi (1966);
Aktywny kapitan jachtowy i instruktor żeglarstwa (1965-1976);
Uczestnik (I oficer) żeglarskiej wyprawy Polskiego Towarzystwa Geograficznego na jachcie "Śmiały" do Ameryki Płd. (1964-65).

(wg Kto Jest Kim w Polsce (2003-2004)

Profesor Tomasz Romer - Endokrynolog - Gabinet prywatny - Warszawa Coded by: agmk.net